0

ازبرعلی حاجوی یا ریز علی خواجوی؟ نمادی از شجاعت، ایثار و از خودگذشتگی

ازبرعلی حاجوی، دهقان فداکار

نمادی از شجاعت، ایثار و از خودگذشتگی

ازبرعلی حاجوی، معروف به دهقان فداکار، در پنجم اسفند ۱۳۰۹ در شهرستان میانه آذربایجان شرقی متولد شد. داستانی که سال‌هاست با نام “دهقان فداکار” در کتاب فارسی مدارس ایران به چاپ می‌رسد، شرح فداکاری و شجاعت او در نجات جان صدها مسافر قطار است.

در آذرماه ۱۳۴۰، در سی و دو سالگی، شب هنگام در کنار ریل قطار متوجه ریزش کوه و مسدود شدن مسیر شد. او که می‌دانست برخورد قطار با این توده سنگ به فاجعه‌ای ناگوار ختم می‌شود، با فداکاری و شجاعت تمام، برای نجات جان مسافران، اقدام به علامت دادن به قطار کرد.

( تصویر ذهنی از ریز علی خواجوی – دهقان فداکار )

ازبرعلی حاجوی یا ریز علی خواجوی

ابتدا فانوس خود را روشن کرد و آن را به سمت قطار تکان داد، اما راننده متوجه نشد. سپس، در اقدامی شجاعانه، کت خود را آتش زد تا شعله‌های آتش توجه راننده را جلب کند.

تلاش‌های ازبرعلی حاجوی ثمر داد و راننده قطار با دیدن شعله‌های آتش، متوجه خطر شد و به موقع ترمز کرد. به این ترتیب، جان صدها مسافر قطار از یک فاجعه بزرگ نجات یافت.

اما داستان فداکاری او به اینجا ختم نشد. پس از توقف قطار، مسافران که از تاخیر عصبانی بودند، ازبرعلی را مورد ضرب و شتم قرار دادند. تا اینکه او با نشان دادن ریزش کوه و خطری که جان آنها را تهدید می‌کرد، خشم آنها را فرو نشاند.

فداکاری ازبرعلی حاجوی بی‌توجه نماند. در سال ۱۳۸۵ در سومین همایش اعطای تندیس ملی فداکاری از وی تجلیل و این تندیس به او اهدا شد. همچنین، ماجرای فداکاری او در سال ۱۳۴۷ با روایتی مشابه دستمایهٔ فیلم مستندی به نام “اون شب که بارون اومد (حماسهٔ روستازادهٔ گرگانی)” به کارگردانی کامران شیردل قرار گرفت.

ازبرعلی حاجوی در سال ۱۳۹۶ در سن ۸۶ سالگی درگذشت، اما یاد و خاطره او به عنوان یک قهرمان فداکار، برای همیشه در ذهن مردم ایران باقی خواهد ماند.

فداکاری ازبرعلی حاجوی درس‌های بزرگی مانند ایثار، از خودگذشتگی و مسئولیت‌پذیری را به ما می‌آموزد. او به ما نشان داد که در مواقع بحرانی، با شجاعت و فداکاری می‌توان جان انسان‌های دیگر را نجات داد.

نکاتی درباره دهقان فداکار:

نام اصلی او ازبرعلی حاجوی بود، اما به دلیل اشتباه چاپی در روزنامه اطلاعات، به نام ریزعلی خواجوی شناخته شد.
او در زمان فداکاری، حدود ۳۰ سال سن داشت.
شغل اصلی او کشاورزی بود.
او در روستای قره‌قوچ از توابع شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی زندگی می‌کرد.
فداکاری او درس‌های بزرگی مانند ایثار، از خودگذشتگی و مسئولیت‌پذیری را به ما می‌آموزد.

منابع:

ویکی پدیا

همشهری آنلاین

 

 

اشتراک گذاری

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

13 − 13 =